mo nini

Allen!


AAHHHH 'k heb foto's erop staan! :D
-schouder klopje voor mijzelf-

Goed zondag avond 22.00, morgen begint de tweede school week, 'k heb nu ander halve week achter de rug. 'k begin er een beetje in te komen. De lessen aan ICT year 8 en 9 zijn nog steeds het meest uitdagend. Maar het valt te overleven. De jongeren hier zijn echte schatten. (af en toe)
Ik merk dat het lesgeven (het feit dat ik verantwoordelijkheid krijg) mij energie geeft... erg fijn. Year 5&6 geeft ik computerles, je kunt het vergelijken met groep 7 en 8, echte drukte makers. 'k heb ze één keer in de week op woensdag. Tot nu toe één keer gehad. We hebben het over excel. De uitdaging hier (eigenlijk in alle klassen) is dat het niveau/ervaring achtergrond erg verschilt per leerling. Als je dus met een klas hebt over excel heeft de ene leerling vanalles geleerd van zijn vader, de andere leerling heeft net geleerd om de computer aan te krijgen. Het is een uitdaging!

Year 7 is mijn echte wiskunde klas, stuk of 10 leerlingen, wederom verschillende niveau's, verschillende achtergronden. één jongen heeft ADD en waarschijnlijk wiskunde problemen, een andere leerling zit nu voor het eerst op een school (heeft altijd thuisscholing gehad), weer een ander komt uit Brazilie dus spreekt een paar woordjes engels. En dan heb je van die echte MK'ers die allang hier op school zitten en uber ijverig hun wiskunde sommetjes zitten te maken en na vijf minuten vragen of je extra werk hebt :D Een uitdaging!

Tijdens Year 10 math help ik een andere docent. 'k heb die klas nog niet lesgegeven, maar meer tussendoor uitleg gegeven, erg leuk... 'k mag een jongen begeleiden die dyslectie heeft. Het heerlijke is dat de jongeren hier graag kattekwaad uithalen. Maar daarna met een glimlach toegeven dat ze je aan het testen waren! :) Dat is wel fijn voor de verandering.

Verder mag ik een Braziliaan begeleiden in het verbeteren van zijn Engels (tegelijk ook mijn Engels, maar dat weet HIJ niet :D)

Ik heb het hier naar mijn zin, hard werken, maar tot nu toe doe ik het allemaal met plezier.
Goed, genoeg over school...

Qua muziek begin ik me steeds meer op m'n plek te voelen. Nog steeds kijk ik onwijs op tegen bepaalde puntjes (zoals bijvoorbeeld het aan elkaar praten van liedjes en eigenlijk verantwoordelijk zijn voor een worship sessie), maar ze zijn hier allemaal heel makkelijk en erg blij dat ik hierin wil bijdragen. Op dit moment ondersteun ik de zang met tweede stemmen. Erg leuk om hiermee bezig te zijn, tis eigenlijk best leuk (nee ik noem het geen talent, maar het is gewoon een leuke hobby). De pianist is mij wat piano strucjes aan het leren en er zijn anderen hier die onwijs goed gitaar kunnen spelen, dus op dit gebied geniet ik absoluut! Zondag wordt de eerste worship dienst die ik mag begeleiden! we'll see, uitgebreid verslag volgt...

Oh ja, ik ben een week geleden voor het eerst van campus af geweest! Naar Kiniabour de chef van het dorp ontmoet en geprobeert wat gesprekken te voeren met de bevolking... zonder een goed Frans vocabulaire... maar uiteindelijk als je het graag wilt, komen er in één keer woordjes naar boven - lang leve Frans op de middelbare school.
Nu we het over Frans hebben. Vorige week zaterdag met een collega naar het strand geweest fietsen... hihi, pet mee, zonnebril mee, factor 50 zonnebrand op en mee, liter water mee en twee fietsen. 30 minuten fietsen, alle zonnebrand af gezweet ;) begeeft één van de fietsen het. Amy kon geen Frans, ik kon alleen drie woorden (dacht ik), maar uiteindelijk wisten we toch duidelijk te maken dat we van Kiniabour waren, dat de fiets het niet deed en we konden gewoon hun instructies volgen, het is allemaal eigenlijk best goed gegaan - wederom vier jaar Frans toch niet voor niets geweest... nee echt serieus, ik wil echt meer Frans leren spreken, het is super leuk als je jezelf weet duidelijk te maken in een andere taal!!!

Nou ja, volgende keer weer wat meer levendige verhalen! ;)

ps. oh ja, mo nini betekend gewoon 'hoi' in de stamtaal hier... ;) (je moet toch doen alsof je creatief bent hier...;)