Bullstrode 1

Vanochtend aangekomen in Bullstrode, manmanman m'n hoofd zit helemaal vol met gebeurtenissen... ik zal maar bij het begin beginnen.

Woensdag 22/7

Het begon afgelopen woensdag met een postpakketje, Mirjam en Dirk-Jan oud BCS docenten (die nu in Etiopie een soortgelijk school gaan helpen opzetten) wilden graag nog wat kadootjes aan hun vrienden meegeven in Senegal. Altijd leuk om zulke pakketjes te krijgen :)

Maar goed intussen is mijn kamer op Buxtehudestraat (2,5 x 3) aardig een rotzooi geworden door al die extra dingen die ik ben gaan kopen ter voorbereiding... Ik had mijn oude windesheim spullen nog niet opgeruimd.... toen dat pakketje er dus bij kwam had ik en motivatie om wat op te ruimen, dus dat ben ik gaan doen. Van mijn huisgenoot twee verhuisdozen geleend en die zitten nu vol met spullen die ik níét ga gebruiken. Ik ben erachter gekomen dat ik veels te veel dingen mee wil nemen (of in iedergeval nog niet heb beslóten of ik ze ga meenemen), maar alles wat ik zeker wist heb ik in een doos gedaan. Het voelde lekker om iets opgeruimd te hebben.

Donderdag 23/7

Die donderdag erna even wat kleine dingen geregeld, zoals een extra reisverzekering als ik nu ziek wordt daar in verweggistan of iets anders plotseling dan ben ik ervoor verzekerd, erg fijn. Verder was ik ook alvast met wat klusjes begonnen in huis die ik die week nog af moest maken... Dat was een briljant plan, want wat er die vrijdag allemaal is gebeurt....

Vrijdag 24/7

Gewoon optijd vertrokken naar werk (ik had nog getwijfeld eerst of het wel zo slim was, maar het is altijd zo heerlijk relaxed), halverwege mijn ketting eraf... dus de rest van de heenreis gelopen. Nee jongens, dat lukt mij niet alleen, ik krijg niet eens de kettingbak open :s

Op mijn werk één of ander gedoe met boodschappen die niet waren aangekomen omdat ze bij het grote magazijn niet op voorraad waren. mocht ik die boodschappen zelf gaan halen bij de supermarkt in de buurt. Maar dan moet het geld wel te vinden zijn; de éne kluissleutel was niet te vinden, de ander had geen geld in de kluis liggen. Goed, heel lang verhaal wat ik even korter ga schrijven. Op de dag dat ik optijd thuis moest zijn mocht ik pas anderhalf uur later vertrekken omdat het geld niet te bereiken was. Natuurlijk was de ketting nog steeds van mijn fiets, dus móést terug lopen... als het niet genoeg was begon het tijdens de looptocht hard te regenen (just my luck!). Het leuke was dan wel dat verder niemand veel op je let, er is verder niemand zo gek om door de regen te lopen/fietsen... dus ik heb heerlijk kei hard zitten zingen tijdens het lopen...Dat zijn echt THE moments die je later heel erg gaat waarderen; shit momenten die in de praktijk als perfecte momenten in je geheugen blijven.

Eenmaal thuis aangekomen was mijn oorspronkelijke paktijd van 4,5 uur verkort naar 2 uur... fijnfijn... alles in een speed tempo gedaan, nu achteraf ben ik alleen maar een wereldstekker en een extra paar schoenen vergeten, dat vind ik helemaal niet zo verkeerd...! Nou ja en ik had eigenlijk de toilet nog moeten schoonmaken :s

Mijn moeder heeft mij 17.45 samen met Nieske en Mattias (m'n neefje) opgehaald om naar het station te brengen, ik was net mijn laatste dingen aan het inpakken, perfecte Geeske-planning ;) Op het station was Marinka er ook nog... met een survivors-kit (chocolate! en andere zoetigheid ;) en een onwijs leuk kaartje. Man 'k had het gevoel dat ik naar Senegal ging! Weet je dat soort dingen, zijn de momenten waardoor je extra bewust wordt van het moment. Ik ga gewoon een jaar weg, ik zal iedereen in Nederland voor een heel jaar niet zien, als wat fijn en vertrouwd is qua mensen/contacten is er even niet. Maar ook Engeland... heerlijk om Engels te mogen praten, veel te leren, het mooie land te zien... maar ook hoe zal ik ooit daar in Engeland vallen, ik ben niet altijd de sociale beest, zal het mij lukken om mijn eigen draai te vinden voor 10 dagen, zal ik aankunnen sluiten aan hun christelijk manier van leven? Dat zal achteraf blijken denk ik.

Rotterdam langs de werkzaamheden rennen naar conradstraat (300m verderop) moest daar een uur van te voren zijn, kom ik daar om 20.05 aan sta ik daar als enige, vijf minuten later komen er nog twee aan die gaan reizen naar Munchen. En een paar minuten later komen nog meer anderen, allemaal buitenlanders. Om 21.00 vertrekt de bus naar Duitsland, maar mijn bus is nergens te bekennen. Na een half uur nog steeds niks, wel een voetganger die wordt aangereden 50 meter verderop, binnen 2 minuten is de hele straat geblokkeerd, politie, ambulance, waardoor het voor de buschauffeur onmogelijk wordt om ons bij het busstation op te halen... 10 minuten later zien we hem voorbij rijden. Maar hij mag ons niet ophalen, hij parkeert aan de overkant en haalt ons op. Op de terugweg naar zijn bus ziet de buschauffeur een stopteken van een politie agent over het hoofd, dus hebben we ook nog een geirriteerde politieagent op ons dak... ja het is me toch een daggie!

Je loopt de bus binnen en echt allemaal buitenlanders, iedereen praat een andere taal, gebroken nederlands, gebroken engels, aziatisch, turks, islamitisch (is dat een taal?)... ik heb nog nooit bewust in een bus vol vluchtelingen gezeten, maar als er een gevoel bij was, dan was dit het gevoel! Links naast mij een donkere man 65 jr, dun ingevallen gezicht, tanden missing/bruin, moslim hoedje op met zo'n plunje zak op zijn rug... manmanman wat een reis was dat! rechts van mij zat een amerikaan die een wereldreis aan het maken was, super gesprekken mee gehad. Onwijs vriendelijke kletsmajoor heeft mij later in London ook verder geholpen in The Underground. (hmmm achteraf heb ik spijt dat ik daar geen foto's heb gemaakt, het was een mooie ervaring op de bus)

Goed, vele nieuwe vrienden gemaakt op die bus, het was super gezellig... dat is echt het voordeel van alleen bussen ipv met de vliegtuig, je praat met mensen...

Zaterdag 25/7 (vandaag)

Oh ja, eerst nog iets tussendoor: om 2.00 (middennacht, ja) kwamen we aan in calais, iedereen sliep half en dan worden we wakker gemaakt voor costums service (douane). Dit is echt bijzonder als je met de bus reist, helemaal geweldig. Iedereen stapt in een rijtje uit de bus, loopt een ruimte in waar vier balies staan, je gaat in één rij staan wachten op je beurt. Dan checkt de Frans douane je paspoort (bijzonder chagerijnige mensen). Na de check loop je slingerend weer verder naar een andere ruimte Engelse douane, die checkt ook je paspoort en dan in de kou buiten wachten met z'n allen tot de bus komt om je weer 'in te laden'. Om 3.00 zaten we op de boot. Iedereen zo snel mogelijk naar boven op zoek naar een lege bank om op te slapen. Je zag de mensen op meest rare plekken in de meest rare houding slapen. Ik had een zachte stoel weten te bemachtigen en tegen een muur aangeschoven, en heb daarin twee uur kunnen slapen, jaja.

En dan in Engeland aangekomen waren we een beetje vroeg (want de Engelse douane vond het niet nodig ons nog een keer te controleren) dus toen heeft de buschauffeur ons een touristische route gegeven (wederom geen camera erbij gepakt, hmmm leerpunt...) om 6.30 waren we bij Victoria Coach Station in London. Vanuit daar met de metro (The Underground) gereisd en met de trein... In de trein ook weer een super gesprek, ik geloof dat ik meer praat als ik way over mijn vermoeidsheidspunt ben... ;) goed dat gesprek was zo goed dat ik mijn uitstaphalte voorbij was gereden :s

Om 10.00 vanochtend ben ik dan eindelijk bij dit kasteel aangekomen. Jep het is een kasteel.

(er staat op beide foto's een toren, dat is gewoon dezelfde toren)

Als je uit de keuken kijkt zie je de achterkant van het huis, de tuin. ook zoo mooi...

maar dat gaan we later ontdekken, we hebben nog een poosje. Mijn huisgenoot Mi kan ik het helemaal vinden, dus dat is wel gezellig! Ze heeft mij vanmiddag op sushi getrakteerd :) lekker spul hoor!! nou ja, meer info komt later...

oh ja, dat wilde ik ook nog vertellen ik heb een hippe outfit sinds gister... 'k had felle veters van mijn Zwolse huisgenoten gekregen en in Rotterdam is er een scheur in mijn broek gekomen :s ik al kijken of ik het vanavond hier nog bij ga plaatsen, het uploaden gaat hier niet zo snel... ik doe het morgen tussendoor wel ergens... bed roept...

morgen om 10.30 kerk... daar kan ik wel aan wennen... ;)

ik hoop dat dit blogje niet te lang was, maar moest het allemaal erbij schrijven, er is ook zoveel gebeurt de afgelopen dagen!!!!

ik hoop tijdens bullstrode regelmatig te bloggen, dus je kunt deze tijd ook meelezen.