zondag 27 september 2009

mo nini

Allen!


AAHHHH 'k heb foto's erop staan! :D
-schouder klopje voor mijzelf-

Goed zondag avond 22.00, morgen begint de tweede school week, 'k heb nu ander halve week achter de rug. 'k begin er een beetje in te komen. De lessen aan ICT year 8 en 9 zijn nog steeds het meest uitdagend. Maar het valt te overleven. De jongeren hier zijn echte schatten. (af en toe)
Ik merk dat het lesgeven (het feit dat ik verantwoordelijkheid krijg) mij energie geeft... erg fijn. Year 5&6 geeft ik computerles, je kunt het vergelijken met groep 7 en 8, echte drukte makers. 'k heb ze één keer in de week op woensdag. Tot nu toe één keer gehad. We hebben het over excel. De uitdaging hier (eigenlijk in alle klassen) is dat het niveau/ervaring achtergrond erg verschilt per leerling. Als je dus met een klas hebt over excel heeft de ene leerling vanalles geleerd van zijn vader, de andere leerling heeft net geleerd om de computer aan te krijgen. Het is een uitdaging!

Year 7 is mijn echte wiskunde klas, stuk of 10 leerlingen, wederom verschillende niveau's, verschillende achtergronden. één jongen heeft ADD en waarschijnlijk wiskunde problemen, een andere leerling zit nu voor het eerst op een school (heeft altijd thuisscholing gehad), weer een ander komt uit Brazilie dus spreekt een paar woordjes engels. En dan heb je van die echte MK'ers die allang hier op school zitten en uber ijverig hun wiskunde sommetjes zitten te maken en na vijf minuten vragen of je extra werk hebt :D Een uitdaging!

Tijdens Year 10 math help ik een andere docent. 'k heb die klas nog niet lesgegeven, maar meer tussendoor uitleg gegeven, erg leuk... 'k mag een jongen begeleiden die dyslectie heeft. Het heerlijke is dat de jongeren hier graag kattekwaad uithalen. Maar daarna met een glimlach toegeven dat ze je aan het testen waren! :) Dat is wel fijn voor de verandering.

Verder mag ik een Braziliaan begeleiden in het verbeteren van zijn Engels (tegelijk ook mijn Engels, maar dat weet HIJ niet :D)

Ik heb het hier naar mijn zin, hard werken, maar tot nu toe doe ik het allemaal met plezier.
Goed, genoeg over school...

Qua muziek begin ik me steeds meer op m'n plek te voelen. Nog steeds kijk ik onwijs op tegen bepaalde puntjes (zoals bijvoorbeeld het aan elkaar praten van liedjes en eigenlijk verantwoordelijk zijn voor een worship sessie), maar ze zijn hier allemaal heel makkelijk en erg blij dat ik hierin wil bijdragen. Op dit moment ondersteun ik de zang met tweede stemmen. Erg leuk om hiermee bezig te zijn, tis eigenlijk best leuk (nee ik noem het geen talent, maar het is gewoon een leuke hobby). De pianist is mij wat piano strucjes aan het leren en er zijn anderen hier die onwijs goed gitaar kunnen spelen, dus op dit gebied geniet ik absoluut! Zondag wordt de eerste worship dienst die ik mag begeleiden! we'll see, uitgebreid verslag volgt...

Oh ja, ik ben een week geleden voor het eerst van campus af geweest! Naar Kiniabour de chef van het dorp ontmoet en geprobeert wat gesprekken te voeren met de bevolking... zonder een goed Frans vocabulaire... maar uiteindelijk als je het graag wilt, komen er in één keer woordjes naar boven - lang leve Frans op de middelbare school.
Nu we het over Frans hebben. Vorige week zaterdag met een collega naar het strand geweest fietsen... hihi, pet mee, zonnebril mee, factor 50 zonnebrand op en mee, liter water mee en twee fietsen. 30 minuten fietsen, alle zonnebrand af gezweet ;) begeeft één van de fietsen het. Amy kon geen Frans, ik kon alleen drie woorden (dacht ik), maar uiteindelijk wisten we toch duidelijk te maken dat we van Kiniabour waren, dat de fiets het niet deed en we konden gewoon hun instructies volgen, het is allemaal eigenlijk best goed gegaan - wederom vier jaar Frans toch niet voor niets geweest... nee echt serieus, ik wil echt meer Frans leren spreken, het is super leuk als je jezelf weet duidelijk te maken in een andere taal!!!

Nou ja, volgende keer weer wat meer levendige verhalen! ;)

ps. oh ja, mo nini betekend gewoon 'hoi' in de stamtaal hier... ;) (je moet toch doen alsof je creatief bent hier...;)

zondag 13 september 2009

Orientatie week

Frustratie frustratie...
Draadloos internet werkt niet altijd! soms kun je hier gewoon twee uur zitten zonder internet, soms is hij er gewoon de hele dag niet... de afgelopen drie dagen had ik de pech met helemaal geen internet, goed het telkens aanpassen van m'n plan begint vermoeiend te werken!

Naast de internet frustraties, geniet ik nog steeds ;)
‘k heb de afgelopen dagen gewerkt aan het voorbereiden van mijn lessen. Eindelijk gister (donderdag) af gemaakt… Volgens mij gaan de lagere klassen wel lukken ICT 3e&4e klas wordt een uitdaging (op z’n zachts gezegd) ‘k heb net zelf geleerd hoe je een website kunt maken (‘k snap alleen de basis dingen) en nu moet ik mijn leerlingen leren websites te maken… Goed volgens de collega’s moet het wel lukken en de docent die het vorig jaar gaf is er ook, dus die kan gelukkig tips geven…
Woensdag de 16e beginnen de lessen! :)

Fftjes een beetje over het school systeem, er zijn dus drie periodes van 10 tot 12 weken.
Ik heb de eer om les te geven aan
year 7 Math (eerste klas wiskunde), tien leerlingen, vier lesuren per week
Year 10 math (vierde klas wisk) geef ik ondersteuning aan de docent, drie lesuren per week
Year 5&6 ICT (bovenbouw basisschool ICT) 15 leerlingen, één uur per week
Year 8 ICT (derde klas ICT) twee uur per week, 8 leerlingen
Year 9 ICT (vierde klas ICT) twee uur per week 7 leerlingen
In de praktijk betekend dus dat ik donderdag vrij ben, vrijdag een drukke dag heb en de rest van de dagen geef ik zo’n beetje twee of drie uren les per dag… het is goed te doen.
Vergeleken Nederland hebben we hier kleine klassen, maar goed, als je bedenkt dat er aardig wat leerlingen zijn die Engels niet als hun ‘eigen’ taal hebben… daarnaast zit er in elke klas alle leerniveaus van LVOO tot VWO… Die individuele aandacht voor de leerlingen is nodig. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat lopen.

Afgelopen week
Was er de MMCT Mobile Member Care Team… Dit is een team die over de hele wereld werkt (denk ik, moet je fftjes zelf op zoeken) en multiculturele teams helpt om samen te werken. Ze gaven een aantal vrijwillige en verplichte workshops. Ze hebben bijvoorbeeld met een gedeelte van de medewerkers het ‘gedrags correctie belijd’ van BCS aangepast… (oohhh hier schiet mijn vertaal kwaliteiten te kort, maar jullie begrijpen het vast wel). Verder was er een middag over: Hoe zorg je ervoor dat de jongeren ondanks deze bijzondere leefomgeving toch een goede opvoeding krijgen? Hoe leer je hen verantwoordelijkheid nemen en groeien naar volwassenheid (hihi jep, ik beschouw mijzelf vol-wassen! ;) Want sinds dat de leerlingen hier merendeel van het jaar wonen zullen wij ook iets aan de opvoeding moeten doen. Maar ook gewoon teambuilding… Je wordt hier zomaar als een groepje mensen bij elkaar gezet en ‘Vorm maar een team!’ Taddaaaa! Na goed, sommigen kennen elkaar allang anderen zijn er nieuw, sommigen komen uit een erg direct cultuur (blijkbaar hebben Nederlanders, zelfs ik, daar last van) andere culturen zien dat niet als een positieve eigenschap. Het was een zeer goede week… (‘k kijk alleen een beetje op tegen de onwijs lange reflectie die ik nu mag schrijven :s) Nog fftjes over verschillende culturen, ik mis de Nederlandse directheid, absoluut! Phoe, soms kunnen mensen hier zo erom heen lopen, vriendelijk blijven… het is dan óf dat ze onwijs veel geduld hebben óf dat ze hun irritaties niet uitspreken. En dit aanvoelen bij mensen die je niet goed kent, die een andere taal spreken, een andere manier van doen hebben, vind ik nog wel eens pittig…
Goed morgen om 6.00 op om Dakar te bezichtigen :D en Zondag getuigenissen… voor de christenen onder ons, dit is wel een interessante methode… ze hebben ons gevraagd om vijf personen/ evenementen/ literatuur/ Bijbelteksten etc… te kiezen die jou hebben gevormd zoals je nu bent en hoe je daar Gods hand in ziet. Het zorgt er een beetje voor dat het ‘zware’ ervan af gaat ;)

Random gebeurtenissen die ik MOET vertellen ;)
Er zijn hier insecten! Nee echt, van die vijf centimeter grote wandelende takken… oohhh ik weet niet of jullie van die filmpies op tv hebben gezien, maar ‘k had ooit zo’n groene wandelende tak achtig beest gezien die stotterend liep, je weet wel, een stap zetten en dan weer een beweging terug, dan de volgende stap, een stukje terug… schokkend bewegen… meestal hoor je er een muziekje onder en dan lijkt het alsof hij er echt op aan het dansen is… nou ik heb hem vanochtend in het ECHT gezien! Hij liep te wandelen op de gaasdeur, schokkend en al!
Oh ja, nog iets, ik ga hier nieuwe Nederlandse woorden verzinnen, want veel van de dingen die je hier tegen komt heb ik geen flauw idee van hoe we het in het Nederlands zouden noemen… ik hoop maar dat jullie me begrijpen ;)
En raad eens wat hier het meest gespeelde spel is! POKER! What???? Ik zal fftjes m’n verbazing verduidelijken… Ik ken sommige christenen in Nederland die kaartspelen, zeker met een gok-achtergrond een niet christelijk spel vinden… Hier op BCS worden alle films en boeken gecensureerd voor ‘niet-gepaste’ scenes, een niet-gepaste scene kan de blote buik van een tennisspeelster zijn. Maar Poker kan wel… nou ja, ik vind ze best soepel op dit gebied…
Goed, ‘savonds gezellig kletsen en een potje poker is zeer normaal, ik doe dan vooral mee voor de gesprekken want het spel vind ik als beginner nog geen knal aan… (I know, mening) Vaak heeft er dan iemand een Chocolade taart gemaakt, of chocolate chips of pringles… nou ja, tot nu toe heb ik vier chocolade/brownie taarten gehad… ik klaag nog niet ;) en in eigenlijk elk huis is de onderste gedeelte van de koelkastdeur standaard voor het koude water, de meesten halen als er gasten zijn Foster Clark erbij. Dit is een soort poeder wat je door het water kunt gooien voor een soort ranja/frisdrank effect… het is verslavend dat spul… heerlijk…. Ik heb nu al besloten dat ik een jaar voorraad weer mee terug ga nemen naar Nederland ;) Als ik genoeg kilo’s over heb…
Nu ik het toch over eten heb, ‘sochtends eten we altijd stokbrood, tenzij een koelkast het heeft begeven en de stokbrood dus uren in de openlucht heeft gelegen (wat dus de afgelopen dagen is gebeurt:), de rest van de maaltijden eten we warm eten, ook niet erg ;) Af en toe eten we ‘smiddags gezellig met alle collega’s, meestal is dat een afrikaanse maaltijd waarbij we met z’n allen uit één schaal eten; rijst met kip, rijst met vis of rijst met rundvlees… wederom, ik geniet nog!
Temperatuur: Over het algemeen is het nog redelijk te doen, het liefst trek ik geen twee Tshirten over elkaar aan en als ik werk heb ik eigenlijk altijd een ventilator aan staan… ‘savonds slapen, ja laken is voldoende, vaak ligt hij aan het eind van de avond aan het voeteneind… Het klinkt bijzonderder dan het is, tenminste ‘k had verwacht dat het me wakker zou houden, maar de temperatuur is redelijk gelijk dus je wordt niet midden in de nacht wakker omdat je het te koud hebt ofzo… Je kent wel van die zomer dagen in Nederland, wanneer je om 20.00 nog heerlijk de warmte van de dag is blijven hangen en iedereen nog gezellig buiten in de tuin zit… nou zo is het hier een beetje… alleen ‘savonds is het hier wel donker. En er zitten blijkbaar (‘k heb ze nog niet zelf gezien) slangen in het gras, dus je kunt beter niet ‘savonds rond lopen zonder zaklamp.
Oooohhh en ik hoop dat binnenkort die internet het weer gaat doen want ik wil jullie graag wat foto’s laten zien van die stormen hier… sooo mooi en heftig. Blijkbaar heb ik nog geen échte donder en bliksem meegemaakt, maar je voelt gewoon het huis bewegen. 10 minuten later heb je regen, de regen die ik heb meegemaakt was ook nog niet een échte regen, maar goed, de daken hier zijn iets dunner dan thuis en van metaal, dus het is een redelijk kabaal…
Zoals sommigen van jullie wel weten is elektriciteit niet altijd aanwezig in Afrikaanse landen, evenzo in Senegal. Gelukkig hebben we hier een generator, die rond de belangrijke tijden aanslaat… Op het ene moment zit je met z’n allen gezellig een potje te kaarten valt het licht in één keer uit, iedereen telt tot vijftien (want dat is de tijd die de generator nodig heeft om aan te slaan) en dan hebben we weer elektriciteit! :) 'k vond het wel bijzonder genoeg om met jullie te delen ;)

Hey 'k hoop dat jullie het bovenstaande een beetje hebben begrepen, ik heb het hier onwijs naar m'n zin, maar ik mis Nederland toch best wel af en toe... Je weet wel dat gevoel als je iemand op tv ijs ziet eten en denkt mmmm 'k heb wel in in ijs, maar nee ijs is niet in huis... Dat heb ik op dit moment met Kroketten, Hollandse kaas, Nederlandse gebruiken, de Nederlandse taal, westerse muziek (dat ik dat zou zeggen;) en natuurlijk al die mensen; familie, frienden, kennissen, collega's, klasgenoten... de gedachte dat ik jullie een jaar lang niet ga zien doet toch wel wat...






Gebedspunten:
Nou ja, als dank punten heb ik eigenlijk al het bovenstaande ;)
hihi voor de mensen die mij van kerk kennen, m'n manier van zenuwachtig worden zodra ik verantwoordelijkheid krijg etc... hihi..., here's a great story... challenge... elke zondag wordt de staff in drie groepen verdeelt. één heeft vrij, één zorgt voor de kerkdienst en één voor het eten en de was... Goed 'k ben de enige muzikant van ons groepie... AAHHHHH dus als wij met het groepje de kerk mogen voorbereiden, dan is het 100% duidelijk dat ik de muzikale begeleiding op me mag nemen, of in ieder geval organiseren (andere mensen vragen)... kijk 'k had God gevraagd voor een één of andere uitdaging of leermoment op muzikaal gebied, maar hier hij heeft mij ergens verkeerd begrepen ;) :p Nee echt serieus, die andere groepjes hebben minimaal drie vier muzikanten en in mijn groepje ben ik de enige! Gelukkig hebben de andere muzikanten aangeboden mij wel te willen helpen, we zullen zien...
Oh ja, visum, dat is echt een grapje, die lui van Dakar snappen mij niet :s bahbahbah… (tuurlijk leg ik de schuld bij hen…!) nou ja, daar moet ik echt fftjes achteraan… 'k heb al wel een mail van hen terug gekregen, maar nu hebben ze het weer over verlengen en ik snap het niet meer.... dus dat wordt morgen fftjes bellen. Voor mij is dit een redelijk stresspuntje, dus als jullie het mee willen nemen in gebed, zou ik dat waarderen...

zaterdag 5 september 2009

Eerste BCS indrukken

Heyhey Allemaal,

Hier weer fftjes een kort bloggie…

Eerst moet ik jullie allemaal eigenlijk bedanken voor de laatste paar weken in Nederland, allemaal mensen die mee dachten en heel geduldig waren en nou ja, als ik zo terug kijk was het een goede tijd.

Oh ja en voor de mensen die misschien een kaartje willen sturen ofzo (nee dit is geen hint) ‘k heb te horen gekregen dat 90% van de pakketten worden geopend en niet alles komt aan, dus hmmm niet iets waardevols opsturen graag ;) en ‘k zal straks gelijk m’n adres opschrijven, hij staat links op de site bij algemene gegevens…

Internet is draadloos hier, maar spijtig genoeg gaat het regelmatig af en aan, net als de elektriciteit. J Gelukkig is er op de school een generator en ik schrijf m’n berichten op words en knippen en plakken gaat redelijk snel, als er WEL internet is ;) Men zegt dat de stroom na het regenseizoen (dat is over twee maanden) het beter doet, hopelijk is dit ook het geval met internet…

Fftjes een paar observaties, korte berichten:
Vandaag (vrijdag) voor het eerst naar het strand gegaan met alle staff… tien minuten met de auto, en het wegdek schattend is het vijftien minuten met de fiets ;)

Ik woon met twee andere meiden in het huis Penguin, Johanna is Amerikaans en Ana is Braziliaans… ooohhh die Brazilianen, heerlijke mensen, super sociaal en altijd in voor een geintje. Van de 75 leerlingen op BCS zal de meerderheid Braziliaans zijn (21 om precies te zijn), qua eerste taal spreekt merendeel Engels, maar dan heb je NewZeelanders, Australiers, Britten en Amerikanen… Dit jaar zijn voor het eerst de Amerikanen in de meerderheid, ze zeggen dat waarschijnlijk het accent van de jongeren waarschijnlijk wat minder Brits gaat klinken ;) jammer voor mij, want ‘k had graag een Brits accent willen opvangen… we’ll see.
Oh ja, bij ons huisie hoort ook Michaey (afkorting van Michael Jackson ;) hey, wasnt me… I didnt pick the name…
Alle gebouwen hebben vogelnamen. Zo hebben we Duif, Arend en… hmmm die vertalingen moet ik fftjes opzoeken… (osprey, kingfisher, falcon etc)

Vandaag (vrijdag) hadden we een krekel?(cockroach) schoonmaak. Alle openbare gebouwen in Senegal zijn verplicht twee keer in het jaar insecten te bestrijden. Voor BCS betekent dat we van alle drie de huizen waar de leerlingen verblijven alle bedden, kasten, bureau’s naar de huiskamer verplaatsen. Een bedrijf komt spuit een gif in de kamers om de insecten te doden. De volgende dag is er een schoonmaak dag waar iedereen bij betrokken wordt. De slaapkamers helemaal schoon schrobben. De meesten zouden dit opvangen als vervelend, maar het is eigenlijk één groot waterfeest. Alles en iedereen wordt met een grote waterspuit onder water gehouden (wat men met de hitte geen probleem vind), door het gif en de cm water op de vloer is de vloer spekglad, een perfecte glijbaan! Jep, het was gezellig.

Wat mij verder opvalt naast alle grote contrasten die Nederland met Senegal heeft, is er één bijzondere; in Nederland wordt rond de echte hitte alles bruin, hier wordt alles als het goed warm wordt groen en is het de rest van het jaar bruin… ;) dit komt omdat hier hitte gepaard gaat met regen, veel regen… oh ja en het zand hier is rood, dus m’n voeten ook…
Over voeten gesproken, ‘k heb mijn eerste ongeluk al gehad, een drempel niet gezien en nu zit er een snee bij mijn grote teen, niet handig als je overal met openschoenen rond loopt. De schoolzuster had super spul, paars… dat spul wat m’n pa gebruikte voor de koeien als die een wond hadden! Goed het werkt vast.

Over de hitte, het valt eigenlijk best mee… nou ja, bij het verslepen van een lichte kast zweet je je te apelazerus… je doucht het liefst drie keer op een dag of meer en ik verwissel minstens twee keer mijn kleren op een dag. Maar ik wordt niet bruin! Ja, geen idee waarom niet… Er is regelmatig zon, maar de rest is ook best ‘wit’. Blijkbaar is dat zo hier.

Oh ja, ‘k heb hier een sim-kaart gekocht… maar moet het nr nog achterhalen ;) krijgen jullie zo snel mogelijk… en foto’s… jaja… geduld…

oh ja2: je wordt hier door de kinderen (kinderen van de collega's) aunty-tante genoemd! hihi, dat is zooo wennen... maar goed, sinds dat ik hier niet mijn neefje ga zien, is dit een alternatief...