Er is een tijd van komen en er is een tijd van .... bah! :s

Dit is mijn uitzicht terwijl ik mijn laatste bericht schrijf. Bovenop het WEC guesthouse in Dakar; het terras. Nee, ik besef dat het niet indrukwekkend is, en camera talent is spijtig genoeg niet aanwezig. Maar misschien helpt het om in te leven. (ach en 'k heb tijd om foto's te uploaden ;)

In een te-korte tijd zal ik in een vliegtuig moeten stappen.

Ik kijk onwijs ernaar uit naar een kroket, Nederlandse spoorwegen, de anoniemiteit waarmee men zo eenvoudig in NL rond kan lopen en natuurlijk familie, vrienden, kennissen...

Maar op dit moment ben ik vooral bezig met het afscheid nemen en terugkijken.
Het eerste wat in mij opkomt is het fenomeen Zendelings kinderen (TCK; Third Culture Kids); Waar zullen we beginnen? Kids die drie of meer talen spreken; Engels, Frans, Wolof, moedertaal... Ze doen een levenservaring (cultureel, wereldlijk inzicht, karakter forming) op waar sommige 80-jarigen nog U tegen kunnen zeggen. Maar tegelijk zijn ze onwijs kwetsbaar, beschermt.
Het was een Eer om die kids te mogen lesgeven.
Wacht ik zal fftjes een voorbeeld geven van een Zendingskind, mijn huisgenoot. Ze is nu 18 jaar. Ze is op dr zesde met dr familie van Brazilie naar Senegal verhuist. Haar ouders werken met de Talibe kids hier in Dakar. Ze heeft haar hele school in het Franse systeem in Dakar gedaan; ze spreekt Frans, Portugees, Spaans, Engels en Wolof. Nu was ze een jaartje tussendoor op BCS als keuken organisator/fransdocent. Volgend jaar gaat ze naar Frankrijk talen studeren. In dr uppie.
En nee, dit is niet een overdreven verhaal, al die kids op BCS hadden een verhaal waar je gewoon zo respect voor krijgt....

Voor mijn vak, als wiskunde docent, heb ik ook zo veel mogen leren. Kennen jullie het Elly & Rikkert liedje ''k zit op het puntje van m'n stoel, het is zo spannend...'? Die regel heeft het gevoel perfect weergegeven, want zo voel ik me. Wat zal ik met deze ervaring mogen doen? Hoe zal ik het gebruiken? Als eerste is het gewoon leuk om andere schoolsystemen mee te maken. En het britse systeem is eigenlijk best indrukwekkend. Och en de wiskunde boeken zijn fantastisch!!!!!! Ik besef dat met mijn karakter, het docentschap best pittig kan worden, maar ik heb dit jaar echt ervaren wat het 'leuke' docent-zijn is. Oh en dan de gedachte dat ik in Nederland alles ook in het Engels mag doen... fijnfijn.

Oh en dan die fietstochten die ik met m'n collega Amy heb mogen maken; er is geen betere manier om een land te dekken, dan een fietstocht!
Oh en al die verschillende kerkelijke achtergronden, al die gave dingen die je dan meemaakt ('k geloof dat ik daar al over heb geschreven), maar ik ga er zoveel van meenemen :)

hihi 'k wil eigenlijk nog een filmpie kijken, dus 'k ga het hier afronden...
als je meer wil weten, vraag er gerust naar hoor... ik vertel waarschijnlijk graag. Oh misschien goed om te vragen naar m'n visum :D
:S

oh en natuurlijk wil ik jullie allemaal bedanken voor jullie luisterend oor/oog, de gave berichtjes, mailtjes, brieven, skype momenten en gebed :D Zo'n reis, valt niet te doen zonder achterban waar je tegenaan kunt kletsen en die je op de hoogte houden van wat er in NL gebeurt.

Gelieve lezer, Bedankt! :D